~ terima kasih...

bismillah...
sebenarnya, dalam hati, minda ni macam2 nak tulis. bila melibatkan soal hati dan perasaan ni, memang tak boley tipu. kalau dulu ambe kunun tegar, bila dok dgr kawan2 duk berklasik ngn teman sepanjang hayat kat tepon, ambe kadang2 naik mual. mual jgk bila time ambe tgh duk syok borak2 ngn kwn tu, sekali teman spanjag hayat da col. bengang kdg2 dtg time tgh2 klimaks bercerita. tapi itu dulu. dulu masa ambe sendiri xrasa ape yg diorg tgh rasa. dan sekarang, ambe da rasa. and ambe da paham..orang cakap cinta itu buta. tapi ambe tak tau buta dari aspek ape. hati??
kalau hati buta, masakan ambe dapt lihat hati die. btl x? buta dari segi penafian? mungkin. sebab kita tak dpt menafikan lagi memang hati kita untk die. *maaf unsur wijang*.
ambe kenal die, lame kalau dikira tempoh masa, tahun, hari dan jam. tapi dari segi internal, lama xlama itu smua subjektif. bagi ambe, masyarakt punya own minded, untung kenal org lame2, baik burk, busuk wangi smua da tau. nati bila da kawin sekatil sebantal senang. bagi ambe, ambe pn ade perspektif tersendiri. lama skejap seminit, yang penting kita tau tujuan kita untk ape, masa depan kita macm mana, baik bagus die untk kita, baik buruk kita untk die, ikhlas sepanjang hayat, die tk kau kau tk die, kau bimbing ak ikut, kau jatuh ak tolong, die sakit aku ade, aku sakit die jaga, keluarga kau ak punya keluarga ak kau terima, hati sy awak jaga hati awak sy tuai dan banyak lagila. smuanya penting tk ambe buat penilaian. ambe tau, perfection is not always there, but trying to put it in a best way sud never b give up even ambe tak adala a very good planner and smart enuf. but i'm trying. at least. ambe tak tau cmmana, tapi bila da makin besar, dan semakin matang ambe rasa ambe dulu byak penafian, byk ego. tapi bila da besar ni, ambe rasa tak perlu lagi penafian kalau kita rasa memg die da terbaek tk kita. selayak manakah ambe ni tk menolak segala yang bukan sempurna sebab ambe pn bukan sempurna. bagi ambe lengkap melengkapi itu da hebat. cukupla, sebab memang die da cukup indah dimata ambe. bila hati ambe da terisi dgn die, memang ambe tak akan mengecewakan die. bagi ambe, kasih itu dalam sayang itu suci. bila da termaktub dalam jiwa ambe, ambe akn jaga die elok2. simpan kemas2 macam susun buku atas rak. tak sama sikit, sedaya upaya btulkan biar sama level. sebab ape, bagi ambe hati ni satu bnda yg rapuh. sikit tercuit da tercalar. sebab tu ambe pn nak lindung betul2 hati die. sebab ambe pn mudah tercuit jgk. tiap kali die datang jumpe ambe, ambe rasa selamat. sebab ambe rasa die mampu lindungi ambe. tiap kali die nk balik, ambe rasa kehilangan. kadang2 penafian yang ambe cuba nk buat tp gagal. dulu masa kecik2 tak gagal. bila da besar, emosi ambe lebih senang org nk tebuk. tak tegar cm dulu. skrg da rapuh. da cuba sedaya upaya, supaya die xnmpk emosi ambe yg kecamuk ni, sebab ambe xmau die risau. ambe nak die datang dan pergi dgn senang hati. maaf, sy sekarang da xkuat cam dulu. tapi hati ambe lebih kuat dari dulu sebb die. ambe, akui, bukan jenis org yg senang diduga. kejap a, kejap 10. kejap nasik kejap mee. bila melibatkan bab hati ni pn macm tu jgk. macam yg ambe katakan td, penafian itu sgguh besar peranan die lam idup ambe. umpama dielah raja umpama dielah parasit lam siput babi, perintahkan si siput itu dan akhrnya dijadikan mangsa si burung merbah. penat dan lelah, akhirnya ambe rasa bendera putih patut da ade kayu tk dipacak n berkibar semegahnya. memang ambe pilih die. awak hebat mampu kalahkan parasit penafian lam badan sy.
terima kasih sebab pinjamkan hati utk ambe..=)